Life Between Lives Nederland

De Nederlandse vertegenwoordiging van het Newton Institute

 

In de laatste jaren hebben we ruimschoots kunnen horen over bijna-dood ervaringen. Een bijna-doodervaring is altijd in het zielenplan opgenomen en heeft niets met sterven te maken. In tegendeel, het heeft alles met ontwaken te maken, met het verruimen van je blik.

De meeste mensen veranderen na zo’n ervaring. Niemand keert ‘toevallig’ terug na een BDE. De voortgang van het leven is dus al voorzien.

Belangrijk is proberen erachter te komen wat je sterke kanten zijn en langzaam maar zeker inzien wat je ware levensopdracht is. Het zou kunnen dat voor sommigen de opdracht is om het licht, de liefde en vrede die ze ervaren hebben tijdens de BDE dichter bij anderen te brengen.

BDE zijn alleen te verklaren als je ervan uitgaat, dat het bewustzijn zich buiten de hersenen bevindt.   

Ervaring van een cliënt van dood en vertrek

Ik ben toch niet echt dood – of wel?

Ik bedoel, mijn lichaam is dood, ik kan het beneden mij zien liggen maar ik zweef……ik kan naar beneden kijken en mijn lichaam zien liggen op het ziekenhuisbed. Iedereen om mij heen denkt dat ik dood ben, maar dat ben ik niet!

Ik wil het uitschreeuwen, hé ik ben niet echt dood! Dit is zó onvoorstelbaar……de zusters trekken een laken over mijn gezicht… de mensen die ik ken zijn aan het huilen.

Ik zou dood moeten zijn, maar ik leef nog steeds! Dit is vreemd, want mijn lichaam is echt dood terwijl ik erboven beweeg. Ik leef nog.

Login Form